Pages

Thursday, 14 February 2013

antara perkara sebenar dan alasan...mana satu pilihan kita??

satu malam, kita kata kat kawan kita, "weh aku tak kuar la malam ni, ase xbape sihat dowh". dan kawan-kawan kita tu mati-mati la pecaya kat kita yang kawan dia nie tak bape sihat. padahal, dia dengar je bunyi kereta kawan dia keluar je. terus je dia bersiap-siap nak turun ke kafe. berjumpa dengan kekasih hati yang baru je jumpe petang tadi. tapi malam je dah rindu semula. sampai hati dia wat kawan dia macam tu. kalau tak nak kuar sama-sama sebab dah ade orang lain pun, nape tak bagitahu je?

takut? ke memang dah hobi bagi alasan bohong? kenapa kebenaran tu mesti nak sorok? pahit sangat ke nak cakap? pahit pada siapa? pada kita atau kawan kita? takut bila dia tahu apa sebenarnya yang dilakukan oleh kita tu, bakal membuka satu demi satu pekung kita? kalau macam tu...senang je, make new friend, make a new character of you. macam mana lak kalau kawan kita buat kita macam tu, dan kita adalah yang kene terima alasan bohong tu dalam cite ni? kalau masa kita buat tu, kita tak peduli pun pasal kawan kita, takpelah, karma tu ada dalam kepercayaan hindu. kalau kita, buat baik dibalas baik. senang je.


kenapa aku cakap pasal ni malam ni? sebab, adakalanya aku rasa alasan yang orang sekeliling aku bagi aku, macam tak lojik pun ye. bukan nak sangka buruk ke apa, cuma, aku adalah antara yang suka bagi alasan dan kita pun dapat rasa yang alasan kita nie lojik ke tidak kan? kalau aku salah, betulkan. ada masa, aku lebih suka terima je alasan yang orang bagi. sebab aku nak percaya kat diorang. apa pun alasan, aku terima. tapi jangan sampai satu masa aku persoalkan alasan tu. tu maknenye nak meletop dah tu.


ada orang buat alasan sebab nak playsafe. kononnya nak jaga hati semua orang kat dunia ni. tapi satu tips dengan aku, jangan buat alasan sebab nak jaga hati, sebab andai aku tahu ada orang cuba bohong aku. cukupla sekali. junjung la ape mende pun. aku tak peduli. bukan aku nak suruk orang bagitahu aku setiap detail apa yang korang buat, cuma andainya mende tu melibatkan aku, kalau rasa nak gitaw. gitaw je, kalau rasa ada lagi 999 alasan yang ada..nak guna, guna la. tapi pastu, aku mintak maaf la. try orang lain la.


pada aku, kalau apa pun yang korang wat tu macam akan wat aku terasa ke. rasa macam pundek ke. biarlah aku rasa mende tu awal-awal. dari aku tahu sendiri pastu korang still lagi dengan aksi lakonan pentas pilih kasih tu, macam aku tak tahu. rasa macam nak lempang je sorang-sorang. kalau sorang lak, one by one memang aku akan tanye habis-habis nyer, tu maksudnya aku concern lagi la. kalau aku pun turut join lakonan tu. ikut korang la, aku cuma nak kawan aku bahagia je dengan cara yang dipilih sendiri. biarpun ianya akan memisahkan kita. tu kata kawan sekelas aku. istidraj. dan mende tu selalu berlaku kat aku. kata dia. sebab dia tak suka kot adanya aku kat kelas tu, pastu memang dia lupa nak pasang filter kot, memang lepas je segala mende. tapi takpe, Tuhan datangkan peringatan kat aku dalam banyak cara. syukur sebab aku diberitahu yang selama ni apa yang berlaku kat aku ni rupenyer istidraj. jauh dah aku rupenyer.


pada yang ada terlibat dalam citer ni, nak bagitahu orang tu, pegilah, moga usaha untuk bagi aku gaduh ngan dia tu berjaya. aku sangka buruk? tak...sebab kita manusia, mulut sendiri kunci. aku tak ley nak kawal kan. so. ikutla. apa nak jadi pun jadilah. mati hidup aku, takde masalah pun kat korang. bahkan bawak kesenangan ada la.



emosi sket...been thinking a lot lately..figure something..buat still not sure...if it is true or not...wait and see..









sekian...Assalamualaikum


2 comments:

Anonymous said...

chill bro.He knows the best for you.

weirdo_stranger said...

ye...God knows everything about us..:)